เมื่อตื่นขึ้นมาหัวใจก็ยังมีรัก

         ช่วงนี้ฝันทุกคืนเลยครับ

          อาจเป็นเรื่องปกติของทุกคนที่นอนหัวถึงหมอนแล้วหลับฝันหวานไปเลย แต่คนที่นอนไม่ค่อยหลับอย่างผมนั้น แค่การได้ฝันก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยจะได้เจอะเจอประมาณเหมือนดาวหางแวะทักทายเฉียดผ่านโลกนั่นแหล่ะครับ

         แต่การฝันของผมในช่วงนี้มันเป็นฝันที่ผมไม่ค่อยเจอะเจอ ส่วนมากที่เคยฝันก็คงเป็นเรื่องที่มีความสุข แต่ไม่เคยเปียกนะครับ เค้าบอกว่าเมื่อเราฝันเรื่องที่เรามีความสุข ตื่นเช้าขึ้นมาเราก็จะมีความสุขกับเรื่องราวที่ฝันถึงแม้ว่าฝันนั้นเราจะจำไม่ได้ก็ตาม

       คงเป็นเช่นนั้นครับ ในแต่ก่อนที่ผม(นานจะ)ฝันซักที เมื่อฝันถึงเรื่องดีดี ตื่นขึ้นมาก็มีความสุข แต่ไม่ต้องถามผมว่าผมฝันอะไรหรอกครับ ผมลืมมันไปตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วครับ  แต่ถึงอย่างไรกลิ่นอายของความสุข แม้ตัวตนแห่งความสุขมันผ่านลอยไปจากเราแล้ว  ละลองความสุขก็ยังลอยปลิวผ่านเข้ามาให้เราได้รู้สึกมีความสุขตลอดครับ

     แต่ช่วงนี้ ผมฝันแต่เรื่องที่ชวนหดหู่ ซึ่งไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงฝันเรื่องราวที่ชวนเศร้าเช่นนั้น บางเรื่อง เมื่อตื่นขึ้นผมก็ร้องไห้เพราะรู้สึกรับไม่ได้กับความฝันที่เราฝัน เหมือนกับบางคนที่ไม่ยอมดูละครน้ำเน่า เพราะว่ารับความทุกข์ของนางเอกไม่ได้

    ผมก็เช่นกันครับที่ยอมรับในความทุกข์ของความฝันไม่ได้

    บางทีโลกของเรานั้นก็โหดร้าย

    และเช่นกัน โลกของความฝันก็โหดร้ายไม่แพ้กัน

   …

             เช้านี้ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับพยายามนึกเรื่องที่ฝันเมื่อคืนนี้ ฝันที่ทำให้ผมซึมไปทั้งเช้า แต่ผมนึกอย่างไรก็นึกไม่ออก ก็คงเหมือนที่บอกว่า แม้ตัวตนความสุขจากไป ละอองความสุขยังปลิวให้เรารู้สึก…แต่แค่เปลี่ยนนิดหน่อยคือความหดหู่

         มีบางคนเคยบอก (ไม่แน่ใจว่าคนเดียวกับที่พูดเรื่องฝันตอนต้นหรือเปล่า) สิ่งที่เราคิดไว้ตอนก่อนที่จะนอน ทำให้เราเอาไปคิด

       แทบจะสาบานว่าก่อนนอนผมไม่เคยคิดเรื่องอะไรเลยครับ

       แต่กลับฝันเจอทุกคืน

     เรื่องบางอย่างเป็นเพียงแค่ความฝัน

     แต่จะมีใครซักกี่คนที่เข้าใจว่า ความฝันนั่นแหล่ะ ที่ทำให้จิตใจในตอนนี้ผมเป้นดั่งความฝัน

    ความฝันที่หดหู่ กลับทำให้ ความรู้สึกผมพลันเกิดขึ้นตาม

     หวังว่าคืนวันนี้ผมคงไม่เจอกับความฝันนั้นอีกนะครับ…