เมื่อตื่นขึ้นมาหัวใจก็ยังมีรัก

     ผมเชื่อว่ามีหลายคนที่นั่งรอคอย หลายคนอยากได้ หลายคนอยากพบเจอ และหลายคนไม่เคยเจอเลยทั้งชีวิต หรือหลายคนรอคอยจบเกือบจะครึ่งชีวิตจึงได้พบกับมัน

    ครับ ผมหมายถึงโอกาส สิ่งที่ไม่มีตัวตน ไม่สามารถจับต้องสัมผัสได้โดยตรง และสื่อสารกับเราผ่านความรู้สึก เรารู้สึกได้เท่านั้นถึงจะรู้ว่า โอกาส เคลื่อนผ่านเข้ามาพบกับเล้ว

   ผมมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับโอกาสมาให้ได้อ่านกันครับ เป็นเรื่องที่ผมชอบมากเลยทีเดียว สวนใครที่อ่านแล้วลองอ่านแล้วนึกดูน่ะครับว่า “โอกาส” ได้ผ่านคุณไปแล้วหรือยัง ?

ที่เมืองหนึ่งของประเทศกรีก เคยมีรูปปั้นแกะสลักตั้งอยู่ใจกลางเมือง
ปัจจุบันนี้ รูปปั้นนี้ไม่เหลือแม้แต่ซาก แต่แผ่นที่จารึกที่บรรยายเกี่ยวกับ
รูปปั้นยังคงเหลืออยู่ คำบรรยายเขียนไว้ในรูปแบบการสนทนาระหว่าง
รูปปั้นกับคนที่เดินผ่านไปมา

Q : รูปปั้นเอ๋ย ท่านชื่ออะไร ?
A: ฉันชื่อโอกาส

Q: ใคร ? เป็นคนแกะสลักท่านขึ้นมา
A: ช่างแกะสลักชื่อ ลีซีปัส

Q: ทำไมท่านจึงยืนเขย่งเท้า ?
A: เพื่อบ่งบอกว่าฉันอยู่เพียงชั่วครู่ชั่วยาม

Q: แล้วทำไมที่เท้าของท่านจึงมีปีก
A: เพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว

Q: แต่ทำไมผมด้านหน้าของท่านจึงยาวอย่างนี้
A: ก็เพื่อให้คนที่พบฉัน จะได้จับฉวยไว้ได้ง่าย

Q: แล้วทำไมหัวด้านหลังของท่านจึงล้าน ไม่มีผมแม้แต่เส้นเดียว
A: ก็เพื่อแสดงให้เห็นว่า เมื่อฉันผ่านไปแล้ว ก็ยากที่จะจับฉันได้ใหม่

จริงด้วย ทางด้านหน้าของ “โอกาส” มีผมยาวแต่ด้านหลังล้านเกลี้ยง
เพราะเมื่อปล่อยให้ “โอกาส” ผ่านไปแล้ว ก็ยากที่จะจับยึดมันกลับมาได้อีก

“โอกาส” จึงเร้าเตือนเราทุกคนว่า “อย่ามาต่อว่าฉัน ว่า ฉันไม่เคยมาเยี่ยม
กราย เพราะบ่อยครั้งเหลือเกินที่ฉันมาเคาะประตูแต่เธอกลับไม่อยู่บ้าน
ทุกวัน ฉันยืนรออยู่ที่หน้าบ้านเธอ เรียกให้เธอตื่น ให้ขยันขันแข็ง ให้รีบ
ตัดสินใจ ให้ลงมือทำ ให้ออกแรง ให้สู้ เพื่อจะได้มาซึ่งชัยชนะและความสำเร็จ

จงอย่าปล่อยให้ฉันผ่านไป เธอจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจในภายหลัง
ที่ฉัน “โอกาส” ผ่านมา แต่เธอไม่รู้จักจับฉวย”