The Wind-Up Bird Chronicle (บันทึกนกไขลาน) – ฮารุกิ มูราคามิ

   สถานะการอ่าน : อ่านไปได้ สองร้อยหน้า จาก เจ็ดร้อยยี่สิบหน้า !!

     ถือได้ว่าเป็นอีกเล่มที่ผมเพิ่งได้อ่าน (ออกมานานจนขั้นหนังสือหายากอีกเล่ม) ได้มาเจอที่งานหนังสือ เลยจัดการซื้อมาซ่ะเลยที่ไม่ได้ดูเงินในกระเป๋า ออกแนวกินแกลบกันเลยทีเดียว

    ด้วยความหนาถึง 720 หน้า ! กะว่าถ้าอ่านไม่จบสามารถที่หนุนหัวนอนได้เหมือนกัน ตอนแรกท้อใจครับว่าจะอ่านไหวไหมวะ?

    เนื่้อเรื่องตามแบบของมูราคามิ นักเขียนสุดเก๋าของญี่ปุ่นที่พูดถึงเรื่องของชายคนนึงที่ว่างงานโดนสมัครจ ต้องมาอยู่ในเรื่่องราวที่ประหลาด คนที่ประหลาด สุดท้ายจะจบยังไง ผมก็ยังอ่านไม่จบครับ !! อ่านไปได้ 200 กว่าหน้าเอง แต่อ่านแล้วไหลลื่นมากครับ และติดจนคิดต่อว่าเรื่องมันจะเป็นอย่างไรต่อไปครับ

แสงสว่างกลางทะเลลึก – ซูสุกิ โคจิ (น้ำทิพย์ เมธเศรษฐ/สิริพร คตชาคร แปล)

  สถานะการอ่าน : ซื้อมายังไม่อ่านเล้ยยยยย !!!

     เรื่องนี้ซื้อมาเพราะว่าชอบงานเขียนของผู้เขียนที่เขียน เดอะ ริง ไตรภาค ซื้อมาโดยที่ไม่ได้เปิดอ่านเลย !!

 a day Legend – หลายคนเขียน

  สถานะการอ่าน : อ่านไปได่สองท่าน และไม่ได้เปิดอีกเลย

      หนังสือเล่มพิเศษฉลอง 10 ปี ของ a day เกี่ยวกับบุคคลสำคัญของประเทศไทยในด้านต่างๆ โดยนักเขียนรับเชิญที่ชำนาญด้านนั้นๆ มาเขียนให้ครับ ผมอ่านของ คุณชาย คึกฤทธิ์ และ สุวรรณี สุคนธา พบว่าข้อมูลเน้นมากครับ รวมทั้งเป็นปกแข็งอย่างดีน่าสะสมแต่ราคา 290 บาท ผมว่าคุ้มนะ น่าเก็บให้ลูกหลานอ่าน แต่ผมก็ยังอ่านไม่จบ !

R.U.S. (Russum’s Universal Robots) – Karel Čapek (ปราบดา หยุ่น – แปล)

  สถานะการอ่าน : เพิ่งซื้อ !

     หนังสือนิยายเกี่ยวกับเรื่องของหุ่นยนต์ ต้นกำเนิดของคำว่า Robot จากนักเขียนชาวเช็ก ซึ่งอายุของหนังสือเรื่องนี้น่าจะอายุรุ่นยาย เพราะออกปี 1921 !!! อยากรู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงลาสสิคขนาดนี้ แต่คงดองไว้ก่อนนะครับ !!!

   ผมคิดว่า การรายงานการอ่านของผมมันจะช่วยให้ผมอ่านหนังสือได้เร็วขึ้น และมากขึ้น เพราะผมต้องกลับมาอัพเดตเรื่อยๆ ในนี้ว่าผมอ่านถึงไหนแล้ว

    หวังว่าผมจะทำได้นะครับ 555

ผมเพิ่งจะได้ดูหนังเรื่อง IPMAN 2 ซึ่งก่อนหน้านั้นไม่รู้จักเรื่องนี้เลย แต่เมื่อมาดูแล้วก็เกิดประทับใจ และอยากเขียนอะไรนิดหน่อยกับสิ่งที่ฉุกคิดหลับจากที่หนังจบครับ

   เรื่องราวของหนังเรื่องนี้เป็นเรื่องของอาจารย์ที่ชื่อยิปมัน ที่ถ่ายทอดจากเรื่องจริงของอาจารย์ที่สอนวิชามวยหย่งชุน ซึ่งอาจารย์ท่านนี้แหล่ะครับที่เป็นคนสอนวิชาการต่อสู้ให้กับ ราชากังฟู บรู๊ช ลี

  เรื่องราวเกิดขึ้นในช่วงที่ฮ่องกงตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษ เป็นยุคที่ฝรั่งเข้ามาที่ฮ่องกงเยอะ รวมไปถึงตำรวจที่ควบคุมโดยฝรั่ง แน่นอนว่าเรื่องราวต้องถ่ายทอดออกมาเป็นแนวของฝรั่งที่กดขี่คนจีน ดูถูกคนจีน รวมไปถึงวิชาการต่อสู้ของคนจีนที่โดนดูถูก ทำให้ผมดูแล้วรู้สึกเกลียดฝรั่งเลยล่ะครับ แต่เรื่องราวก็จบลงด้วยความสะใจ เพราะไอ้ฝรั่งนั้นโดนมวยจีนซัดไป ถือว่าเป็นการแก้แค้นแทนความเกลียดชังของชาวจีนที่โดนฝรั่งดูถูกเลยล่ะครับ

  หนังเรื่องนี้ทำออกมาดีครับ ผมรู้สึกอินกับการถูกกดขี่ของฝรั่ง รวมไปถึงลุ้นกับการดูฉากต่อสู้ ไม่ได้ดูหนังสนุกๆแบบนี้มานานแล้วครับ

   หนังเรื่องนี้จะว่าไปมันมีอะไรที่ทำให้คิด ลองย้อนกลับมาบ้านเราก็ทำให้คิดได้ในหลายประเด็น อย่างเช่นการรักชาติของแสดงมาในเรื่อง มันไม่ใช่การรักชาติที่ต้องมากู้ชาติอะไรแบบนั้น แต่รักในความเป็นตัวตนของเรา ในหนังไม่ได้บอกว่าการต่อสู้ของจีนเก่งขนาดไหน แต่หนังสื่อออกมาให้เราได้รู้ว่า มวยจีนมีวัฒนธรรมที่เป็นจิตวิญญาณของเขา เขารักสิ่งนั้นมากกว่าการต่อสู้ครับ แล้วเมื่อไทยล่ะครับ รักตัวเองแต่อ้างชาติหรือเปล่า?

   เรื่องของการแบ่งแยก ในเรื่องเป็นการแบ่งแยกระหว่างตะวันตกและตะวันออก เมื่ออาจารย์ยิปมันได้ชนะนักมวยฝรั่งได้ อาจารย์พูดว่า

“ข้าไม่ได้ต้องการจะบอกว่ามวยจีนดีกว่ามวยต่างชาติ แต่แค่อยากจะบอกว่า ไม่ว่าสูงศักดิ์ ต่ำต้อย ก็คือคน แต่ความเป็นคน ไม่ควรแบ่งแยก หวังว่าจากนี้ เราทุกคนสามารถที่จะเรียนรู้ รู้จักเคารพซึ่งกันและกัน” 

   แล้วคนไทยละครับ ตอนนี้เราทำอะไรอยู่ ? เราเคารพกันหรือเปล่า ? หรือเรายังไม่เห็นแม้กระทั่งความเป็นคน ?

http://embed.you2play.com/you2play/flash/song_player3.swf

    เธออาจจะเห็นรอยยิ้มรอยฉัน แต่ข้างในมันอาจจะเป็นน้ำตา

เพราะสิ่งที่เธอเห็นอาจจะเป็นแค่เพียงอีกด้านของฉัน

ด้านที่แตกต่าง

เหมือนดั่งดวงจันทร์ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า

ดวงจันทร์ที่เผยอีกด้านนึง

แต่ก็ซ่อนอีกด้านหนึ่งไว้

คงเหมือนกันกับความรักฉันมีให้เธอ

เธออาจจะไม่เคยได้รับรู้

แต่ถ้าเธอพบความรักของฉัน

เธอจะพบอีกด้าน

อีกด้านที่เป็นตัวตน

อีกด้านที่เป็นตัวของฉัน

อีกด้านที่เป็นหัวใจ…ของฉัน

ขอบคุณเว็บ You2Play สำหรับเพลงออนไลน์

ขอบคุณวงที่ทำเพลงออกมาครับ เพลงนี้ผมชอบนะ

สายลมพัดพาเข้ามา

ลมหนาวพัดผ่านเข้ามา

เรารู้สึกหนาว

เรารู้สึกเย็น

ด้วยสายลมที่มองไม่เห็น

เราเคยรอให้สิ้นไตรมาตรของปี

รอคอยช่วงสุดท้ายของปี

เพื่อรออากาศหนาว

ไม่รู้เหมือนกันว่ารอทำไม

แต่เฝ้าคอยให้มาหาทุกช่วงสิ้นปี

มีคนเคยบอกว่า

มีหนาวต้องมีเหงา

ฉันไม่ค่อยเข้าใจ

ความเหงาแท้จริงเกิดจากอะไร

ความหนาว

สายฝน

หรือตัวคน?

อากาศหนาว

ฉันเขียนอะไรที่ไม่รู้เรื่อง

ฉันมองสายลมของค่ำคืน

สายลมก็คงเหมือนกันยามค่ำคืนนี้

ที่สัมผัสได้

แต่มองไม่เห็น

ฮ่องกงกึ่งสำเร็จรูป / นวพล ธำรงค์รัตนฤทธิ์

ผมว่าคุณเต๋อเขียนหนังสือได้สนุกนะครับ ชอบเป็นการส่วนตัวอยู่แล้วกับการเขียนในคมลัมน์ของ a day และหนังสือเล่มก่อน มาเล่มนี้ก็เป็นการไปเที่ยวฮ่องกง แบบอินดี้ๆ ที่ไม่ไปวัด ไม่ไปชอปปิ้ง และไม่ไปดิสนีย์แลนด์ ! แล้วมันจะมีอะไรเที่ยววะเนีย

เนื้อหาอาจจะไม่มีอะไรมาก อาจจะอ่านไม่มีคำคมมเหมือนนิ้วกลม แต่เรื่องของมุก ความฮา ผมว่าสูสีกันทั้งคู่ครับ แต่ของคุณเต๋อ จะนอกจากจะเที่ยวที่แปลก แบบโลคอลๆ ยังเป็นเป็นการไปตะลุยหาโลเคชั่นในการถ่ายภาพยนตร์ของหว่อง กา ไว ต้นตำรับหนังที่เหงาที่สุด และอินดี้ที่สุด คุณเต๋อก็ไปหาเช่นกันครับ

เป็นหนังสือที่ผมอ่านแล้วเพลินครับ แบ่งเป็นรหัสย่อตามแต่ละตอนที่สลับกันอย่างเรื่องอาหาร โลเคชั่นหนัง สถานที่ศิลปะ ด้วยความเป็นตอนสั้นๆทำให้หนังสือเล่มหนาๆ จบด้วยเวลาเพียวแป้บเดียวครับ

………………….

a day เล่ม 122

ด้วยความที่นานๆทีจะซื้อ a day มาอ่านหลังจากที่ตามมาทุกเดือน กลับต้องเลิกลาไปเพราะเธอเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม (น้ำเน่าไปไหม) แต่ก็แอบลักลอบคบหากันตามแต่เดือนที่เราต้องการ เมื่อเธอได้ฉลองครบรอบ 10 การสถาปนา ก็เลยต้องลองลูบคลำ สัมผัส และควักเงินจ่ายไป พบว่า เป็นการรวบรวมบุคคลที่เคยมาขึ้นที่่หน้ากระดาษของ a day และยิงคำถาม พบว่าอ่านแล้วก็สนุกดีเพราะ a day น่าจะเป็นนิตยสารที่หากินกับการ Nastalgia ได้ดีที่สุดเจ้าหนึ่งในประเทศ พร้อมกับเรื่องราว 10 ปีที่ผ่านมาบนโลกของเราว่ามาอะไรพัฒนา ซึ่งก็คือชื่นชมในความหลังนั้นแหล่ะ ทำให้ผมซื้อมา

เพราะผมก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ชอบในเรื่องราวในอดีตของ a day แต่อาจจะไม่ใช่ในปัจจุบัน

—–

สั้นๆ ง่ายๆ ไว้ขอดองอีกซักพักสัญญาว่าจะกลับมาเขียนต่อครับ

มีอยู่บ่อยๆที่แม่ผมจะชอบขอให้ผมหาเพลงให้ฟังหน่อย เพื่อนผมก็จะชอบให้ผมหาเพลงใหม่ๆมาให้ฟัง และก็ชอบถามผมว่า เฮ้ย ! หาเพลงจากเว็บไหนวะ พอผมบอกว่า “กูใช้แค่ google” มันก็ทำท่าเหมือนกับว่าผมโกหกมัน ทั้งๆที่ผมก็ใช้ google หาเพลงจริงๆ วันนี้ผมจะแนะนำวิธีในการหาเพลงที่มีอยู่ใน Internet ผ่านทางเว็บ google ครับ

วิธีที่ผมแนะนำคงไม่ใช่วิธีที่ซับซ้อนอะไรมากมาย ก็คือการใช้ การค้นหาขั้นสูงที่ใช้ใน google ในการค้นหาขั้นสูงจะเป็นการกำหนดแบบเจาะจงว่าเราต้องการให้ได้ผลลัพธ์แบบไหน ก็จะสามารถจำกัดข้อมูลที่ไม่ต้องการได้ รวมไปถึงสามารถที่จะเจาะจงได้ด้วยว่าข้อมูลมันมาจากเว็บไหน พอจะเข้าใจวิธีในการหาเพลงของผมหรือยัง.. คือวิธีหาเพลงผมก็หาชื่อเพลงและเจาะจงเว็บไซต์มันซ่ะ

แล้วเว็บไซต์ล่ะ จะไปหาที่ไหน ? ผมหาจากเว็บไซต์ที่รับฝากไฟล์ครับ ส่วนมากเราจะนึกถึง 4shered.com เพราะว่ามันมีช่องให้ค้นหา แต่เว็บอื่นไม่มี เมื่อเราเจาะจงเว็บไซต์ ก็เหมือนกับทุกเว็บไซต์มีช่องค้นหานั่นแหล่ะ
ส่วนเว็บไซต์ฝากไฟล์ที่ได้รับความนิยมสำหรับผมก็มีที่ mediafire.com เพราะว่าโหลดเร็ว อัพเร็ว เมื่อมันเร็ว ใครๆก็ไปฝากไฟล์กัน ดังนั้นเว็บนี้ผมสามารถหาเพลงได้เกือบ 80 เปอร์เซ็นต์เลยนะ

เมื่อได้เว็บแล้วเรามาลองกันดีกว่าครับ เข้าไปที่ google กันเลย คลิกที่ ค้นหาขั้นสูง เลยครับ

ตอนนี้แม่ผมอยากได้รวมฮิตของ หนุ่มเสก ผมก็เลยจะลองค้นดูครับ (ออกแนวค้นหากันสดๆเลยครับ ไม่ได้หน้าแตกแน่ๆ ) ผมก็เลยไปค้นหาที่ช่อง ”แสดงผลการค้นหา” ที่ช่อง “ที่มีทุกคำต่อไปนี้” พิมพ์ไปเลยว่า “หนุ่มเสก”

ต่อไป ที่ช่อง “โดเมน” พิมพ์ Url ที่เราต้องการ ก็เป็นเว็บฝากไฟล์นั่นแหล่ะ ผมเอาที่ “mediafire.com”

จากนั้นคลิกค้นหาเลยครับ พรึ่บ !

นั่นไงครับ ผลลัพธ์มาแล้ว เจอตั้ง 4 รายการแน่ะ เลือกโหลดได้ตามใจเลยครับ

สรุป แล้วลองดูในช่องค้นหาว่า “หนุ่มเสก site:mediafire.com” นั่นแหล่ะครับ เราสามารถเขียนโค้ดสั้นๆแต่เข้าใจง่ายได้ !
ทีนี้เราสามารถที่จะเปลี่ยนไปหาอะไรก็ได้ตามใจชอบได้เลยครับ  แต่อย่าลืมซื้อของแท้ด้วยนะครับ

ป.ล. มีเว็บช่วยค้นหาแนะนำอย่าง http://www.loadevery.co.cc/ ที่เราสามารถจะเลือกค้นหาตามโฮสฝากไฟล์เลยครับ !!

จะว่าไป มนุษย์เราใช้คำว่าใจมากมายเลยนะครับ อาจจะเป็นเพราะว่าใจมันสำคัญต่อร่างการเรา หรืออย่างไร เพราะผมก็ไม่เคยเห็นว่า ใครจะเอาอวัยวะอื่นมาใช้ในคำได้มากมายเท่ากับคำว่าใจ ถ้าเป็นอย่างนั้น เวลาผมจีบสาวก็คงยกทั้งสมองให้กับสาวคนนั้นแล้วละครับ
ที่ว่าเราใช่คำว่าใจ ผมมาลองนึกดูคิดว่า ใจมันมีความรู้สึกของมันเหมือนกันนะ เหมือนกับว่าแท้จริงแล้วเราดูแลใจ มากกว่าคนที่เป็นเจ้าของใจเสียอีก ผมลองสลับคำที่เกี่ยวกับใจ ก็ได้พบอีกมุมแต่เป็นมุมที่สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวได้ เป็นความหมายเดิมที่ไม่เหมือนเดิม เพราะมันเป็นเหมือนอารมณ์ของใจเลยครับ

ใจดี –อาจจะหมายความสลับกันว่า ให้ดีกับใจนะครับ อย่า ใจร้าย หรือทำร้ายใจ ให้เสียใจ -ใจเสียหนีหายไป หรือไม่ก็คำว่าพอใจ อาจจะหมายความว่า ใจฉันพอแล้วนะที่จะรับ ฉันได้รับใจที่คุณได้มาจนพอแล้วละ หรือคำว่า สุขใจ ก็คือ ใจสุข มีความสุข

บางทีมันไม่ได้เกิดอะไรขึ้นในภาษาหรอกครับ แต่การสลับกันมันก็ทำให้เราได้จินตนาการเรื่องราวต่อไปได้เรื่อยๆดีครับ

ความพิเศษอย่างยิ่งที่วงนี้ได้เข้ามาก็คือ การเปลี่ยนโปรดิวเซอร์จากเดิมที่ใช้ Erol Alkan อัลบั้มก่อนเลยออกมีซาวน์อิเล็กทรอนิคส์ใส่บ้างพอได้กลิ่นโปรดิวเซอร์ แต่อัลบั้มใหม่ได้ Chris Thomas จากวงในตำนานอย่าง เซ็กซ์ พิสทอย มาร่วมทำเพลง เพราะฉะนั้นมันน่าสนใจแน่นอนครับ

เปิดหัวมาอย่าง Alice Springs เปิดขึ้นมาน่าสนใจดีครับ รวมทั้งเสียงร้องขึ้นมาประกอบก็โอเคแค่อินโทรก็น่าติดตามต่อไปแล้วครับ เพลงนี้ทำให้นึกถึงวงอย่าง Arcade Fire ประมาณนั้น ส่วนที่ผมชอบก็คงจะเป็น คอรัสที่เป็นประสานเสียงครับ

เพลงที่สองตามมาติด ขึ้นอินโทรได้เชยมากๆครับ แต่พอขึ้นท่อนเปียโนทำได้ดีมากเลยครับ นึกไปถึงพวกวงอย่าง Gun N’ Roses’ (นึกถึงเฉยๆครับ ผมไม่ได้ว่าจะไปเทียบนะ 55) โดยรวมผมชอบเพลงนี้นะครับ อยู่ใน Top 25 Most Played ของ เครื่องผมด้วย ! –แซงเพลงอื่นเสียนิ่งเลยครับ

The Girl is Gone ทำเพลงฟังแล้วผมคิดในใจว่า เฮ้ย เพลงอกหักใช่ไหม ทำไมมันไม่ค่อยจะเหมือนคนอกหักร้องไห้ค่ำครวญเลยฟ่ะ

สุดท้าย ผมว่าเป็นอีกวงที่เปลี่ยนแนวจากอินดี้ร๊อค กลับเข้ามาเป็นร๊อคเฉยๆ แต่เจ๋งครับ เอาเป็นว่า ผมชอบที่สุดแล้วละตอนนี้

——————————————————————————–

Artist:Mystery Jets
Title:Serotonin
Label: Rough Trade US
Genre: Indie Pop / Indie Rock / UK
Release Date: 2010-07-13
URL: http://www.myspace.com/mysteryjets

เพลงที่แนะนำ–Alice Springs”Alice Springs,Too Late to Talk ,The Girl is Gone,Lady Grey,Serotonin

Acid House Kings ออกมาสี่อัลบั้มแล้วนะครับ ใครสนใจลองไปหามาฟังครับ แล้วงานของท่านจะลื่นมากกก

* Pop, Look & Listen! (1992)
* Advantage Acid House Kings (1997)
* Mondays Are Like Tuesdays and Tuesdays Are Like Wednesdays (2002)
* Sing Along with Acid House Kings (2005)