ผมเพิ่งจะได้ดูหนังเรื่อง IPMAN 2 ซึ่งก่อนหน้านั้นไม่รู้จักเรื่องนี้เลย แต่เมื่อมาดูแล้วก็เกิดประทับใจ และอยากเขียนอะไรนิดหน่อยกับสิ่งที่ฉุกคิดหลับจากที่หนังจบครับ

   เรื่องราวของหนังเรื่องนี้เป็นเรื่องของอาจารย์ที่ชื่อยิปมัน ที่ถ่ายทอดจากเรื่องจริงของอาจารย์ที่สอนวิชามวยหย่งชุน ซึ่งอาจารย์ท่านนี้แหล่ะครับที่เป็นคนสอนวิชาการต่อสู้ให้กับ ราชากังฟู บรู๊ช ลี

  เรื่องราวเกิดขึ้นในช่วงที่ฮ่องกงตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษ เป็นยุคที่ฝรั่งเข้ามาที่ฮ่องกงเยอะ รวมไปถึงตำรวจที่ควบคุมโดยฝรั่ง แน่นอนว่าเรื่องราวต้องถ่ายทอดออกมาเป็นแนวของฝรั่งที่กดขี่คนจีน ดูถูกคนจีน รวมไปถึงวิชาการต่อสู้ของคนจีนที่โดนดูถูก ทำให้ผมดูแล้วรู้สึกเกลียดฝรั่งเลยล่ะครับ แต่เรื่องราวก็จบลงด้วยความสะใจ เพราะไอ้ฝรั่งนั้นโดนมวยจีนซัดไป ถือว่าเป็นการแก้แค้นแทนความเกลียดชังของชาวจีนที่โดนฝรั่งดูถูกเลยล่ะครับ

  หนังเรื่องนี้ทำออกมาดีครับ ผมรู้สึกอินกับการถูกกดขี่ของฝรั่ง รวมไปถึงลุ้นกับการดูฉากต่อสู้ ไม่ได้ดูหนังสนุกๆแบบนี้มานานแล้วครับ

   หนังเรื่องนี้จะว่าไปมันมีอะไรที่ทำให้คิด ลองย้อนกลับมาบ้านเราก็ทำให้คิดได้ในหลายประเด็น อย่างเช่นการรักชาติของแสดงมาในเรื่อง มันไม่ใช่การรักชาติที่ต้องมากู้ชาติอะไรแบบนั้น แต่รักในความเป็นตัวตนของเรา ในหนังไม่ได้บอกว่าการต่อสู้ของจีนเก่งขนาดไหน แต่หนังสื่อออกมาให้เราได้รู้ว่า มวยจีนมีวัฒนธรรมที่เป็นจิตวิญญาณของเขา เขารักสิ่งนั้นมากกว่าการต่อสู้ครับ แล้วเมื่อไทยล่ะครับ รักตัวเองแต่อ้างชาติหรือเปล่า?

   เรื่องของการแบ่งแยก ในเรื่องเป็นการแบ่งแยกระหว่างตะวันตกและตะวันออก เมื่ออาจารย์ยิปมันได้ชนะนักมวยฝรั่งได้ อาจารย์พูดว่า

“ข้าไม่ได้ต้องการจะบอกว่ามวยจีนดีกว่ามวยต่างชาติ แต่แค่อยากจะบอกว่า ไม่ว่าสูงศักดิ์ ต่ำต้อย ก็คือคน แต่ความเป็นคน ไม่ควรแบ่งแยก หวังว่าจากนี้ เราทุกคนสามารถที่จะเรียนรู้ รู้จักเคารพซึ่งกันและกัน” 

   แล้วคนไทยละครับ ตอนนี้เราทำอะไรอยู่ ? เราเคารพกันหรือเปล่า ? หรือเรายังไม่เห็นแม้กระทั่งความเป็นคน ?